Allah…

Türkiye gündeminde bir ilahi var, çok sevdim.
“Cemalini göster Allah” diyor hani…

Bunun üzerine bir hikâye geldi aklıma, anlatayım dedim.

Bir gün Moskova’da, 7 yaşlarında Ivan diye bir çocuk yaşarmış. Tek bir merakı varmış: Her şeyi yaratan Allah’ı görmek…

“Allah’ım” demiş, “ben ömür boyu senin için çalışacağım, her türlü iyiliği yapacağım, bir peygamber gibi yaşayacağım; ama bana yüzünü göster.”

Bir pazarlığa tutuşmuş yani.

Güzel okullarda okuyup çok para kazanmış bizim Ivan. Babası büyük bir toprak ağasıymış. Özel mekteplerde okumuş, sonra tekrar memleketine dönmüş. Çok para kazanmış; kahyalarına, kölelerine de çok iyi davranmış. Her adalete sığınan, bir zaman sonra kendisine gelir olmuş.

Hakikaten de herkese adil davranan bir toplum lideri olmuş Ivan. İbadetlerini aksatmaz, her gün “Allah’ım, seni göreceğim günü merakla bekliyorum” der, zikreder, öyle uyurmuş.

Mükemmel bir şekilde yaşar, herkese iyiliği dokunur; vakıflar kurar, fakirlere yardım edermiş. Ezmeye çalışan zalimlere karşı durur, mazlumları savunurmuş. Çiftliğinde iyi para verir, işçilerini ezmezmiş.

Hanımına iyi eş, çocuklarına iyi baba olmayı görev bilmiş. Herkese aynı mesafede durup davranışlarıyla toplumda sivrilmiş; o dönemin ulemaları ve yönetenleri tarafından takdir toplamış.

Hani son peygamber Hz. Muhammed olmasa, peygamberlik şerefine de nail olabilecek nadir insanlar mertebesine ulaşmış bizim Ivan.

Sonra kırklı yaşlarındayken bir rüya görmüş. Bir melek, “Yarın Alp Dağları’na çık, ellerini yukarı doğru açıp üç saat bekle; sonra gözlerini yukarı kaldır. O zaman Yaradan’ı göreceksin” demiş.

Ivan, istenileni yapmak için banyo yapar, tertemiz elbiseleriyle dağlara çıkar. Ve evet, üç saat bekler. Yüzü aydınlanır. Nihayetinde Yaradan’ı görür.

Sonra ne mi olur?

Ivan eve titrek bir şekilde döner. Önce soğuktan sanarlar. Sonra anlarlar durumu. Ivan aklını yitirmiştir.

Tam iki yıl aklı yitik şekilde yaşar. Ağzında tek bir cümle vardır:
“Bana kendini gösterdi.”

Ama gitmiştir artık aklı.

Dua ederken “Aklımı da canımı da alsan, bana kendini göster” demişti. Önce aklı alınmıştı, sonra da canı.

Bilmesi lazımdı Ivan’ın: Musa’ya kendini göstermeyen Allah, sana kendini gösterecekse aklını başında bırakır mıydı?

Ivan gibi aklımı yitirme pahasına Allah’ı görmek istemişti. Kaç babayiğit bu imanla yaşar bilinmezdi.

Ama ben Ivan olmak isterdim.
O yüce varlığı görmeyi, aklımı kaybetmeye tercih ederdim, gayet tabii.